:::::::::: Nieuws ::::::::::

Xposed: Grafische Werkplaats

Ger Driessen in de Grafische Werkplaats!

maandag 30 november 2015

 

Ger Driessen is een graficus. Ze heeft een werkruimte in de Grafische Werkplaats in De Vasim.

 

Ongeveer 10 jaar geleden is Ger Driessen met een groepje grafische kunstenaars in de Vasim terecht gekomen. Ze werkte bij de Olifant, het oude kunstenaars centrum in Nijmegen, maar door financiële omstandigheden ging de Olifant stoppen. Er werd Ger verteld dat als zij een ruimte kon vinden, ze de spullen van de grafiek als bruikleen mocht meenemen. En nu zit ze hier, in De Vasim, dankbaar en tevreden.

 

bewerkt3

 

 

“Samen met Hay, Ietje en sinds kort ook met Huub, deel ik de grafische werkplaats. Ik ben hier 3 dagen. Voor de maandagen staat nu het plan om samen met de vluchtelingen in Nijmegen te werken in onze grafische werkplek. Dinsdags werk ik met jongeren van de UNIT Academie. Dit zijn jonge kunstenaars met een autistische stoornis. Zij kunnen wel naar de kunstacademie, maar hebben extra begeleiding en ondersteuning nodig. Dat wordt dan op de UNIT Academie gegeven en die academie werkt met professionele kunstenaars om hun wat bij te spijkeren. Vrijdags werk ik voor mezelf.”

 

“Mijn stille wens was opeens niet meer zo stil”

 

Ambitie

Tot haar 19e heeft Ger op een kostschool gezeten. Ze wist  totaal niet wat ze daarna wilde doen. Een kunstacademie? Ger wist nog niet eens dat dit bestond! Er brak een vage tijd aan waarin er tegen haar werd gezegd “Ga dit dan doen”.  Ze begon met de analiste opleiding (laboratorium) en heeft de sociale academie afgemaakt. Na het eindexamen van de sociale academie dacht Ger, dit wil ik helemaal niet, werken als maatschappelijk werkster. De stille wens om naar een kunstacademie te gaan werd opeens niet meer zo stil. In september daar opvolgend werd ze aangenomen op de kunstacademie in Arnhem, het huidige ArtEZ.

 

Overstap
Ger heeft altijd getekend en cursussen zoals keramiek gevolgd. “Het wonderlijke was dat ik echt voelde dat dit is wat ik zocht, toen ik was aangenomen op de kunstacademie, hier hoor ik. Maar tegelijkertijd dacht ik als ik dit meteen na de middelbare school gedaan had, was ik zinkend ten onder gegaan. Ik had dit als persoon niet kunnen redden. Op zo’n kostschool is alles ook zo anders.  Dan was die overstap te groot geweest.”

 

Bronsgieter

Ger is niet meteen begonnen als graficus. Bij de Olifant heeft ze eerst een cursus bronsgieten gedaan.

Vragen als ‘waar sluit ik me bij aan?’ en ‘waar ga ik een soort voedingsbodem zoeken?’, kwamen in haar op. Na haar behaalde bronsgieten certificaat besloot Ger door te gaan naar de grafiek die immers ook op De olifant gevestigd was.

 

“Ik kan amper 10 dezelfde oplage maken”

 

Grafiek

Het woord grafiek is afgeleid van het Griekse grafein, wat schrijven betekent. Door de eeuwen heen (want grafiek is ontstaan rond de 14e eeuw) is de betekenis van grafiek beperkt tot drukkunst. Van oorsprong werd grafiek gebruikt als methode om afbeeldingen en teksten te reproduceren. Deze vermenigvuldiging is een karakteristiek geworden van alle vormen van grafiek.

 

“Ik ben niet echt een graficus in de authentieke zin des woord. Maar op dit moment zijn er op het gebied van grafiek heel veel zijwegen te bewandelen en dat heb ik eigenlijk al vanaf het begin gedaan. Zeker toen ik begon met het bedrukken van stof . Iedereen die in de grafische werkplaats werkt, is aangesloten bij de vereniging Voor Originele Grafiek. Daar telt nog heel erg het ambacht: van 1 plaatje 10 exact dezelfde afdrukken maken. Dat is er bij mij nooit zo goed van gekomen. Ik kan bijna niet 10 keer dezelfde oplage maken omdat ik dan iedere keer weer een andere richting op wil. Dat is ook absoluut niet wat ik ambieer. Ik beschrijf me toch wel als graficus omdat er veel van wat ik maak vanuit de grafiek komt. Maar er zijn zo veel wegen en manieren ernaar toe.” Ger wrijft even over haar handen, ze zijn een beetje vies. “Ik werk altijd met inkt. Wel steeds op een ander materiaal. Soms is het op een stuk stof en een andere keer wordt het papier, afval, glas of op een doek.”

 

 

bewerkt       bewerkt1

Grafisch werk van Ger Driessen

 

 

Uitdaging

Een paar weken geleden is Ger uitgenodigd om te gaan werken in een heel groot gebouw in Artoll, in Bedburg-Hau, samen met een groep andere kunstenaars. De uitnodiging kwam van De Familie, een groep Nijmeegse kunstenaars. Zij zijn met z’n 6en en nodigen andere kunstenaars uit om met hen mee te doen.

 

Met het thema Remove gaan ze 3 weken aan de slag. Voor dat het begint, heeft Ger geen idee wat ze wil gaan doen. Met een grote zak oude kranten en heel veel papier en inkt komt ze aan in het kleine plekje in Duitsland. “Ik wilde iets met een collage doen. De gebeurtenissen van afgelopen tijd zoals de vluchtelingen, zette me aan het denken. Ik wilde juist niet de enge dingen laten zien, het doek wat ik zou gaan maken moest een soort ontwrichting worden.”

Ger is aan het werk en opeens denk ze: “wow, hoe krijg ik hier nou een groot geheel van?” Langzaam zakt ze in een dipje met de gedachten dat dit haar niet gaat lukken.

Er komt een soort worsteling met haar zelf. Net op het moment dat ze denkt dat het niet meer gaat lukken, weet ze zichzelf sterk te houden. Het is haar gelukt en met trots mag ze zeggen dat het doek van 3,50 bij 3 meter in de HAN in Nijmegen hangt. “Ik vond het fantastisch, ongelooflijk. Het proces ernaar toe, het geheel. Al werkende kwam ik steeds weer op nieuwe ideeën en gedachten.”

 

 

 “Het doet er niet toe, maar het moet

gemaakt worden”

 

Het doet er niet toe

“Ik zit heel erg dicht als persoon in mijn werk. Als iets af is en ik ben er content mee, denk ik altijd bij mezelf “wow, dat heb ik gemaakt!” Ik denk werkelijk nergens anders aan als ik aan het werk ben, niets is op dat moment belangrijker. Elke keer weer kan ik het zelf niet geloven, dat gevoel.

Aan Armando, een kunstenaar, vroeg een jongetje: Waarom doe je dit eigenlijk? Wat doet het er toe wat u maakt? En toen zei Armando: het doet er helemaal niet toe, maar het moet gemaakt worden. Dat is waar het om draait, ook bij mij. Voor mij moet het gemaakt worden, het komt uit mijn koker en zit in mijn hele bestaan.”

 

Geluksgevoel in De Vasim

“Ik vind het fantastisch om hier te zijn. Ik zit hier 10 jaar met buitengewoon veel genoegen, ik vind het zo ontzettend tof, en als ik ‘s morgens van thuis vertrek denk ik: wauw heerlijk ik ga naar De Vasim! Echt een geluksgevoel. Ik ga fluitend naar mijn werk. In grote dankbaarheid beleef ik dit alles. Magnifiek.”

 

Dream on

“Het allerleukste zou zijn om hier in De Vasim een hele grote  tentoonstellingen te houden in de spelonken waar we al het materiaal wat we van de NYMA hebben exposeren. We hebben giga veel: foto’s verhalen, oude logo’s, afdrukken. Het moet echt een keer gebeuren om daar een tentoonstelling te houden over het oude erfgoed wat we hier nog hebben. De spelonken zou hier geschikt voor zijn, ik vind dat zo’n prachtige ruimte!”

 

Kunstwereld
Vroeger kon je makkelijk zeggen: blijf in jezelf geloven en werk hard door, dan kom je er wel! Maar op dit moment zijn er zo ontzettend veel kunstenaars en iedereen kan zich ook heel makkelijk kunstenaar voelen. “Voor mij duurde het heel erg lang voordat ik durfde te zeggen dat ik een kunstenaar ben. Het moest inhoud hebben. Dat betekent dat er mensen geboeid raken door mijn werk, ik op tentoonstellingen wordt uitgenodigd, dat soort dingen. Op een gegeven moment maak je het niet alleen voor jezelf, je wilt je werk ook uitdragen. Het wordt je communicatie middel. Ik denk dat het voor veel jonge kunstenaars lastig is om echt een positie te krijgen in de kunstwereld van nu.”

bewerkt3